Ze laat me vallen

Het ging weer verkeerd
Ik heb weer geleerd
Dat ik heb het gedaan
Vertrouwen is verkeerd

Wéér op mijn kamer
De zoveelste keer al
Ik moet weg
Ze is me zat

Ik ben het zat
Ik wil nu weg
Het kan niet
Zit hier vast

Wat deed ik verkeerd
Wat heb ik gedaan
Ik heb weer geleerd
Vertrouwen is verkeerd

Waarom ik
Waarom moet dit gebeuren
Kan niemand mij even opbeuren
O, hoe graag was ik nu in Vlaarding’
Hoe graag liep ik langs de haven
Hoe graag zag ik het water
Hoe genoot ik van de bootjes
De schepen
Die er voeren
O, hoe graag was ik er nu

Maar het kan niet
Ik kan nog niet weg
Mijn tijd is nog niet gekomen
Ik moet hier nog langer wonen
Maar ik kan het niet
Dat doet me zo intens verdriet
Ik wil hier niet meer zijn
Alles hier doet mij pijn

Ik kan wel vragen
Wat ik verkeerd heb gedaan
Maar ze kijkt me aan
Alsof het vuur uit mijn ogen komt
Ik kan wel zeggen
Maar ze laat het me niet uitleggen




Ik moet wel luisteren
Naar haar verhalen
Wat ik zeg
Is niet belangrijk
Háár verhaal moet zegepralen

Ik ben niet belangrijk
Ik heb het nu geleerd
Vertrouwen
Is sterven
Verliezen
Dus ik zal kiezen
Voor WANtrouwen
Argaan koesteren
Voor iedereen
Omdat ik heb geleerd
Vertrouwen is verkeerd

Ik dacht dat het goed ging
Dat ze weer van me hielden
Maar ik zag niet
Dat het schijn was
Ik wist dat alles toneel was
Omdat ik toch bijna wegga
Laat ze me stikken
Laat ze me zitten
Ze zegt van niet
Dat doet me verdriet
Want het is niet waar
Ik voel het, ik merk het
Ik zie het, ik proef het
Ik hoor het, ik ruik het
Met al mijn zintuigen

Omdat ik toch bijna ga
Laten ze me gaan
Laten ze me vallen
Helemaal alleen
Haat in hun hart
Want ik ben apart
Niet hun droomkind
Maar hun duivel