Afscheid van opa

We waren in de kerk,
Wat ik van mezelf moest zijn was: sterk.
Je lag naast me in de kist,
Ik dacht: wordt dat stukje ooit gewist?

Ik kon niet huilen,
Want in de kerk kan ik me niet verschuilen.
Ik moest kaarsje aansteken voor jou,
het lukte niet goed, en trilde, omdat ik van je houd.

Eindelijk: kaarsje was aan,
Maar toen kwam er langzaam een traan.
Ik besefte het pas op dat moment,
Ik dacht: dit is een droom en dat je nog bij me bent.

In de auto kwam alles eruit en kon niet ophouden met huilen,
In de auto kon ik me wel verschuilen.
Bij begraafplaats aangekomen,
Toen begonnen de tranen alleen maar harder te stromen.

IK wil dat moment vergeten,
En met jou weer lekker keten.
IK wil met je grapjes maken,
En schreeuwen over de daken;
Dat jij mijn opa bent.

Maar dat kan nu niet meer,
Want je bent er niet meer,
Ik houd super veel van je,
en mis je heel erg,
kon je maar terug komen,
je was pas 72 en ik 11,
nu is het bijna 4 jaar later, en mis je nog super veel!


Gemaakt door: Esmee