weg & kwijt

Sinds vroeger was je al een goede vriend van mij.
Te betrouwen, vriendelijk, vanaf het eerste moment maakte je me blij..
Maar nu is alles weg, mijn vriend, mijn alles,mijn hele bestaan...
Alles wat ik had, heb ik zien gaan.
Je ogen deed je dicht,
Direct had ik me tot jouw gericht..
Ik was te laat, je viel, en stond nooit meer op.
Daar lag je dan, als een levenloze pop.
Was ik even eerder geweest, had ik kunnen weten dat je je niet goed voelde
Had je het me even verteld, dan kon ik weten wat je bedoelde..
Maar nu is te laat, al wou ik dat ik nog even met je had gepraat.
ik vergeet je nooit, en zal altijd aan je blijven denken.
En zal altijd aan de goede tijden terugdenken.
Het zinnetje: ‘was ik maar even eerder geweest’ klinkt bekend in de oren..
Want Dat is het gene wat je altijd zal horen.