vriendschap voorbij

We waren hele goed vriendinnen, ookal zaten we allebei in een andere klas.
Jij was een van de vriendinnen die er altijd voor me was.
Bij jou voelde ik me veilig, bij jou voelde ik me fijn.
Ik vond het altijd heel fijn en leuk om bij jou te zijn.
In de 2e kwamen we bij elkaar in de klas.
En alles leek zoals het altijd al was.
Tot ongeveer in het midden van het jaar.
Je ging steeds meer om met haar....
Je veranderde steeds meer en meer.
Je deed dingen anders en raar, keer op keer.
Ik weet nog dat ik dat heel raar vond.
Dat je op een andere manier naar me keek en voor me stond.
Ik vertelde het aan mijn vriendinnen omdat ik ermee zat.
Zij wilden dat ik je vergat.
Ik vond het raar want ik was zo goed met je bevriend.
En zij vonden ook dat ik zoiets niet had verdiend.
Ik lag er soms in bed over te piekeren, en ik vond het echt heel stom.
Het sloeg bij me in als een bom.
Nu weet ik beter, ik ben het zat.
Een ding moet je weten: ik heb het helemaal met je gehad.
Je doet raar, roddelt over me en vindt me stom.
Maar als je iets van me nodig hebt dan ben ik ineens niet meer zo dom..
Misschien ben ik ook wel stom, maar ik ben wie ik ben.
En dat kan ik van jou niet zeggen, want je bent niet meer het meisje dat ik al vanaf groep 1 ken..