Het verleden maakt de toekomst moeilijk

Waarom kan ik het niet geloven
Die woorden die je toen zei
Snijden als messen door mijn lijf
Waarom ben jij zo kwaad op mij

Iets waar jij niet mee klaar komt
Wijs jij met de vinger naar een ander
Iets waarvan ik niet weet hoe het kan
Word jij een vijand als tegenstander

Ik wil dit gevecht niet langer meer hebben
Mijn truckendoosje is helemaal leeg
Op vele manieren geprobeerd jou te begrijpen
Werd tegen me gescholden zodat ik maar zweeg

Jij wilde de waarheid niet horen
En je kon het al helemaal niet aan
Die stijfkoppigheid van jou en jou getreiter
Lieten mij inzien om niet verder te gaan

Nu ben ik vrij en ook alleen
Jij word bedankt dat mijn hart veranderd is in steen
Ik zie nu nergens geen waarde meer in
En vecht dat weer te vinden wat zo snel verdween

Ik herken me nergens mijzelf meer in
Hoe ik zong en danste vroeger van plezier
Altijd iedereen helpen en wilde er niks voor terug
Alleen wat waardering en respect ,maar geen geklier.

Een lange weg dus nog te gaan
strijdlustig zoals ik ben en blijf
verlies ik voorlopig inzicht en hoop
En word door pijn helemaal verstijfd

Die pijn zal misschien wel blijven
Al is het een andere pijn dan verdriet
Ik wil die eerst leren te overmeesteren
Zodat ik voor de toekomst weer wat zonlicht ziet

Dit gaat me geheid ooit lukken
Maar vraag mij dat nu nog even niet
Omdat ik denk ,dat met minder pijn
In loop der tijd ,het mij meer biedt.