Sluitingstijd.
Hier klinkt gerinkel van glazen,
welke oude resten schuimkragen draagt.
De lucht verwrongen,
van hop, nevelen verdampte zweet
vermengt met stinkende asem.
Buiten sluiten de luiken,
mensen dimmen het licht.
De dag is ten einde,
enkel nog de verkwikkende slaap in zicht.
Alleen voor hem in die muisstille straat,
hij, die alleen en wankel verder gaat,
zijn heil zoekt, in het licht van de kroeg.
Voor hem is het ''laatste'' rondje
nog altijd te vroeg.
18-07-2010
www.droomster.nl
18-07-2010
Er is 4 keer gestemd.
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!