verborgen verdriet

In je leven wordt je niets cadeau gegeven.

Je kiest niet voor je ouders en familie om je heen.

Je krijgt ze en moet er mee leven.

Verdriet en pijn in je kinderjaren,

je neemt ze mee om je verder leven te bevaren.

Over die pijn en dat stille verdriet,

soms voel je ze nog, je begrijpt het niet.

Je kan ze aan niemand vertellen,

dus ga je je dikwijls kwellen.

Misschien is het goed erover te praten,

met een vriend in vertrouwen,

die je kent,je doen en laten.

Iemand die en waar je op kunt bouwen.

Soms is het moeilijk,ook wel eens hard,

je raakt erdoorsoms zo verward.

Je verlangt twee veilige armen om je heen,

als je het soms te moeilijk krijgt.

Dat gevoel word weer even kindergeween,

dat over die verdrietige jonge tijd.

Hopelijk gaat het ooit voorbij.