Wankel, leunend
op de vensterbank
ziet ze hem gaan
zijn pas onzeker, traag
het kistje op zijn schouder
wiegt het ritme
dat maandenlang
het hare was
de weg buigt af
langs gracht
en beukenhaag
dan sterft de stilte.
Coby Poelman-Duisterwinkel
22-07-2010
Gebeurtenis in 1954
Er is 7 keer gestemd.
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!