Verwondering om het geheim

we denken zo
ons eigen ritueel
je gebaren raken me
geen woord teveel

een blik verbazing
in je ogen verwondering
om het geheim het
samen weer te mogen

ik voel de stugheid
van je haren het
kippenvelervaren als mijn
vinger met je oren speelt

je wordt verlegen als
mijn handen langs je
spieren voelen naar
het kloppen van je hart

het lichte trekken van
de spanning in je lijf
de lach die je
nervositeit bevrijdt

je hoekigheid doet
teder aan in de manier
waarop jij er bij mij
mee om kan gaan

ik smelt en laat je komen
om urenlang met jou te dromen
te ontsnappen aan vandaag
morgen blijft een open vraag