Mijn lieve papa

Mijn lieve papa,
jij was altijd het zonnetje
jij gaf ons altijd moet.
En nu is het heel anders
omdat niemand het meer doet.
Nee jij bent verdwenen,
daar boven mij.
Vooraltijd verdwenen
nooit meer aan me zij.
Toen ik het die dag hoorde,
was ik helemaal kapot.
Kapot door de verdriet
Dat niet snel over ging.
Het werd steeds wat minder
maar vergeten kan ik niet.
Jou vergeten doe ik nooit
maar dan ook nooit van me leven
Jij hebt altijd voor me gevochten
en dat heb ik van jou meegekregen!