Zij ontglipt me steeds
ik wil
je schaduw vangen
maar zij ontglipt me steeds
restjes licht blijven
aan mijn vingers hangen
worden in het donker sleets
volg je waar je
gaat maar kom voor
het raken vaak te laat
heb je in vol licht benaderd
zag alleen je schoenen staan
je schaduw had je uitgedaan
wil melker
30/07/2010
www.wilmelkerrafels.deds.nl
Ingezonden door
Geplaatst op
30-07-2010
Er is 1 keer gestemd.
Tags
Gekeurd door
Gedicht delen
Reacties op 'Zij ontglipt me steeds'
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
Reageren
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!
