Beelden van glas

ik lees je
in de pluizen
van de goudenregen

blaas je gedachten
voor me uit
ze dansen in de ruit

waarin ik lach
mijn ogen anders
dan je ooit verwacht

ik leef alleen maar
huis in verlangen naar
vozen met jou en vannacht

zonder blozen
met handen die kijken
in zacht vergelijken

het doorzichtige willen
van lendenen en billen
elkaar verstrengelen als paar

want niets is al tastbaar
in beelden van glas
we modelleren ze pas