De maan

Zie daar, die volle maan
die maan, waar ik in mijn dromen ooit op heb gestaan
Hij geeft mij een koud gevoel
En als je me goed kent, weet je wat ik bedoel.
De duisternis, die in de schaduw verschijnt
en het licht dat in die duisternis verdwijnt
Dat geeft mij het gevoel van eenzaamheid
Het is net een droom, waarin mijn hart voor eeuwig lijdt
De stilte die mij van binnen zo raakt
Is de stilte die mijn ziel langzaam kapot maakt.
De tranen die ik voel in mijn ogen
zijn de tranen die tegen mij hebben gelogen
Geluk, het lijkt niet meer mogelijk te zijn
En mijn blijdschap is veranderd in die vreselijke pijn.
En alles begon met het zien van de maan
De duisternis en de stilte die op dat moment mijn lichaam zijn binnen gegaan.
De maan, die altijd daar in de hemel zal zijn
Met die lege duisternis,
die 's nachts steeds te zien is achter het zwarte gordijn.