De Woorden

Woorden, ik wil ze nog delen met jou,
Zij zijn nog slechts omringd door kou
niet meer zinvol, stapelen op in mijn hoofd
Zij moeten eruit, verbreken, zo is beloofd

Ieder onverwacht moment, vullen ze mijn gedachten,
het onbegrip vervagend, heb niets meer te verwachten
Onduidelijkheid, verschillende taal, erin geslopen
verhelderende woorden blijven nog steeds hopen

mijzelf verborgen houdend, uit angst te verliezen.
Een remedie blijft: “pak maar snel mijn biezen”
Laat het achter mij, dit spoor, zó verdwaald
Eens komen woorden, dan blijkt alles achterhaald.