Pap, ik wil jou niet verliezen!

We zaten dagen in spanning,
wachtend op de uitslag.
Eindelijk was het zo ver,
Jullie kwamen weer thuis met nieuws.

Ik zag aan jullie gezichten dat er iets goed mis was.
Toen vertelde mama het.
Kanker, een klap in mijn gezicht.
Dát had ik niet verwacht!

Nu 2,5 week later..
Je bent zó achteruit gegaan.
De dokter zei dat we op vakantie konden.
We zijn maar een paar dagen geweest.

Nu moeten we weer afwachten..
Wat zullen we dinsdag te horen krijgen?
Wat kan de punctie ons voor nieuws brengen?
Iedereen gespannen, zenuwachtig en verdrietig.

Papa, ik wil je niet kwijt!