Voor mijn zusje

Lief klein babymeisje met je mooie zwarte haren
Jouw leven op aarde helaas niet uit te drukken in jaren
Slechts korte tijd mocht je bij ons warme gezin verblijven
Toen een andere dimensie jou alweer in wilde lijven
Zonder voorteken moesten we ineens afscheid van je nemen
Jouw lieflijke aanwezigheid was achter de horizon verdwenen
Schrik, ongeloof, verdriet, pijn, de emoties waren hevig
Gelukkig was ook de liefde sterk en onze band heel stevig
Er is bij wiegendood geen antwoord op het waarom, geen reden
Een schrale troost voor ons is dat je waarschijnlijk niet hebt geleden
Met je korte leventje heb je ons allemaal kunnen raken
En je zal altijd een deel van ons gezin uit blijven maken
Soms staat de deur tussen beide dimensies even op een kier
En laat je merken dat je er nog bent, al is het dan niet hier
Dan kom je bij me langs in mijn dromen in de nacht
En sta je soms naast mijn bed, geheel onverwacht
Tijdens een gesprek waarin we onze gevoelens over jou delen
Gaat plotseling de muziek uit zichzelf veel harder spelen
Deze tekens bewijzen misschien niets, maar betekenen voor mij heel veel
Alsof ik zo op de een of andere manier nog n stukje leven met je deel
Lief zusje, de tijd die ons was gegund was veel te snel voorbij
Maar in mijn hart draag ik je mee en sta je nog altijd aan mijn zij