boosheid

boos kijkt ze me aan
machteloos blijf ik staan
boos waren haar woorden
die ik machteloos aanhoorde

boos is ze
op wie?
geen idee
als ik het vraag
krijg ik een snauw

haar dochter is op vakantie
misschien is dat de reden
zegt mijn collega
als ik machteloos sta

troosten wil ik haar
gewoon een vriendelijk gebaar
van mij voor haar

wat ik ook doe of zeg
niets kan haar bereiken
ze blijft boos
waar ik uiteindelijk voor koos
is stilletjes weggaan

zo blijf ik in de gang staan
zuchtend ben ik verder gegaan
wat wacht er achter deze deur?
hopelijk niet weer..........

hier word ik verwacht
ze lacht
ik zet een kopje thee
lachend kijkt ze me aan
kind blijf niet staan
drink toch even wat mee
we raken samen in gesprek
aan respect geen gebrek
we praten over mijn beroep
voldaan sta ik later op de stoep

zo vervolg ik mijn weg
kom ik voorbij de deur van de boze dame
zeg tegen mezelf in Gods naam en amen
als ik mijn hand op de deurklink leg
voorzichtig stap ik binnen
ze zal toch niet weer beginnen
met schelden en vloeken?
dat leerde ik niet uit de boeken

uit de boeken kun je veel leren
theorie genoeg
maar de praktijk is vaak anders

dit gebeurde me gisteravond
nu ik dit schrijf
moeheid voel in mijn lijf
zal ik dit alles overdenken
maandag weer mijn lach schenken
aan alle mensen waar ik kom
misschien vind jij het stom
maar dit beroep wil ik niet missen