We branden vuur en wierrook

ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen

we branden vuur
en wierrook voor elkaar
als een intiem gebaar

je woorden schrijven
over mij in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht

ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik

vertel me woorden
en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld

kom en volg me
leer het leven schrijven
nu en op de lijn

niet ertussen
dat benauwt de kou
heeft ons te lang bevroren

je bent mijn horizon
nooit verder dan een dag
ik wil je bij me als dat mag


wil melker
30/08/2010
www.wilmelkerrafels.deds.nl