vorige gedicht
vorige gedicht
Ik ben vergeten waarom ik gevallen ben
Ik ben vergeten waarom ik gevallen ben
Misschien om u te achtervolgen
Mijn geheugen door uw pracht verzwolgen
Ik raakte in extase bij het horen van uw stem
Ik wil u kussen, weten hoe u smaakt
Maar ik weet niet hoe u reageren zal
Want toen u mijn verdwaasde hartje stal
Heeft u ook mijn verstand buitgemaakt
En als onze lippen elkaar raken
Verlies ik mijn bewustzijn haast
Maar uw lieflijkheid doet mij ontwaken
En ook het bloed dat door mijn ad’ren raast
Met uw grote groene ogen doorboort u mijne ziel
En nu weet ik weer waarom ik naar beneden viel
Reacties op ‘Ik ben vergeten waarom ik gevallen ben’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
