Ik laat alles los.

Alles is anders gaan lopen.
Die tijden van toen, blijven nog steeds hangen.
Het was fijn, maar ik kan het niet meer aan.

Ik kan beter met mijn eigen pad veder gaan.
Onze paden zijn helaas uit elkaar.
Soms snap ik het allemaal niet meer.

Ligt alles nu echt aan mij, zoals jij het zegt.
Heb ik nu alles fout gedaan, want dat is wat je zegt.
Waarom heb ik geen idee, hoe het nu veder gaat?
Waarom ben ik bang voor 't heden?

Soms verlang ik gewoon een leven zonder
al die zorgen en al die pijn.
En als ik alleen wil zijn, waarom kan dat dan niet?
Waarom dan maken ze pas zorgen?

Ik weet het niet meer.
Al mijn vragen blijven onbeantwoord.
Ik zou het me leven onbeantwoord mee moeten dragen.
Maar ik doe dat niet.

Ik laat alles los.
Ik laat het verleden los,
Ik maak me los van iedereen.
Gewoon op mijn eigen benen.

Ookal zeggen ze dat ik het niet ga redden.
Ik weet dat ik daar sterk genoeg voor ben.
Ik weet dat het in het begin moeilijk wordt.
Maar ik ben er van overtuigd dat ik het kan.

Niets of niemand houdt dit nog tegen.
Want ik weet dat ik de top bereik.
Ookal doe ik het in mijn ééntje.