Onzekere liefde

Je naam op msn...
Je foto op hyves...
Je smsjes in mijn inbox
en je mailtjes waarin je zo lief schrijft..

Overal kom ik je tegen,
ik kan er niet omheen

Mijn hart slaat ervan van over
Het raakt me keer op keer...

Is er dan echt ineens niks meer?

Ik voel tranen die niet mogen,
want jij weet het nog niet
Het is nog niet afgelopen,
nog geen tijd voor verdriet

De pijn van het niet weten,
niet kunnen vragen bovendien
Ik kan de mooie dingen niet vergeten,
wil de kans op afscheid nog niet zien...

Misschien kun jij je angst nog loslaten,
want je zegt het gevoel is nog zo sterk...
Dan heeft het misschien toch nog zin
en kunnen we weer over later praten
Net als toen.. in het begin...

Ik mis je, ik mis ons...