30 September

30 september, een treurige dag,
Sinds die dag, dat ik je nooit meer zag,
En mij telkens herinnert dat ik jou nooit vergeten mag.

Het lijkt wel of die rot dag gisteren was,
En 5 oktober dat ik je begrafenis kaartje las.
Inmiddels heb je een grote plaats in mijn hart,
het is er donker en zwart,
Maar weet de leuke momenten nog met jou.

Ik kan het nog niet geloven,
En 1 ding moet je mij beloven.
Dat ik later jou weer tegen kom,
Dan knalt er wat: een vrolijke bom.
Dan kan ik weer bij je zijn,
Want nu doet het enorm veel pijn.

Lieve opa, 30 september is de dag datik jou sowieso niet vergeten mag, ik hou van jou voor altijd!!

Gemaakt door: Esmee