overleid

Vroeger had ik er 2 nu maar 1.
Daar stond ik dan als klein meisje, te kijken naar dat vreemde jongetje.
Op al die foto's aan de muur.
Op ten duur vroeg ik "mama wie is dat jongetje?"
En waarop mama reageerde, "Dat is je broer."
toen volgde er een gesprek.
en ik kon het maar niet geloven.
Iets uit mijn leven was beroven.
M'n meisjes hartje was niet meer het zelfde.
Maar dar hoefte je mij niet te vertellen.
Nu ik weet dat het beter was.
Zeg ik "dag lieven broer, en rust zacht !"