Het leed dat vreemdgaan heet

Overspelige zak!!
Hoe kon je dit nou doen.
Ik hoop dat ze het waard is.
Ik erger me geel en groen.

Alles van mij heb ik je gegeven.
Maar je bleek het toch niet waard.
Met jou mobiel in mijn hand sta ik te beven.
Het zit blijkbaar gewoon in je aard.

Lees de smsjes.
Keer op keer.
Dit kan toch niet waar zijn.
Oh wat doet het zeer.

Alles van mij heb ik je gegeven.
Mijn vertrouwen is volledig weg.
De woede borrelt op.
Waarom heb ik nu juist die pech.

Was het dan echt zo nodig.
Is die ander WEL je woorden waard.
Trilende handen, misselijk word ik er van.
Ik pak je spullen die je in mijn huis had vergaard.

Weg moet je.
Heel ver van mij.
Dan kun je doen wat je wilt.
Zo doet het mij geen pijn.

IK kies voor mijzelf.
Ik wil je nooit meer zien.
IK kies voor mijzelf.
Of is dat juist wat je wilde misschien.

Ik dacht dat jij de man was.
Waar ik mijn leven mee delen mocht.
Jij koos voor iets anders.
Ik dacht dat ik ergens voor vocht.


Pijn heb je mij gedaan.
Maar het lijkt je niets te schelen.
Het is maar beter zo.
Mijn wonden moeten helen.