De emmer

als ik naar buiten kijk
zie ik je daar staan
laat ik mijn gedachten gaan
over vervlogen tijden

zie ik een huilend kind
niet zo bemind
op je deksel gezeten
mijn broertje moet je weten

zie ik een bosje narcissen
die een tuin zal missen
want broertje lief
was de dief
hij verstopte ze gauw
achter jou

zie ik een bak vol bederf
achter op ons erf
geduldig wachtend op de man
die je legen kan

nu sta je in mijn tuin
niet gevuld met puin
nee, een bak vol kleuren
met heerlijke geuren

nu ik je zo zie staan
en de herfst komt eraan
denk ik aan die vervlogen tijd
denk ik wel eens met spijt
aan dat onbeminde kind
altijd vechtend tegen de wind

het kind
dat te vroeg op deze wereld kwam
het kind
niet begrepen door pap en mam
het kind
dat opgroeide in internaten
het kind
dat ons ging haten
het kind
met vele wonden
het kind
dat nu zijn weg heeft gevonden

mijn jongere broertje
vaak niet begrepen
was je maar van deze tijd
vergeef ons onze onwetendheid