Je schaduw.

die ik altijd
voorzichtig naast me draag
zoals een zwoele zachte wind.
Ongrijpbaar en toch zo dichtbij
als verlangen en heimwee
van binnen hardvochtig knaagt.

In mijn hart smelten
dagelijks weer de verkilde tranen
toen jij me onverwacht achter liet
Eens zal ik de schaduw van pijn
niet meer hoef te dragen
als jouw hand de mijne bereikt.

Dan zijn weer eindelijk samen
't is immers de ware liefde
die tot ver achter
de ''Hemelpoort'' reikt!


www.droomster.nl
25-09-2010