1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Maar heel even bloot
ik groeide tegen
de verdrukking in
ontwortelde de huid
en zag de zon
ongrijpbaar
boven alles uit
denk me vrij
maar ben gebonden
aan je dradenkracht
spring en
voel me blij
val dan weer veel te hard
je wilt me bergen
in je moederschoot en
laat me maar heel even bloot
ik hoor bij jou en
deel je eeuwig streven
ook ik voel Gaia in me leven
wil melker
28/09/2010
www.wilmelkerrafels.deds.nl
Ingezonden door
wil melker
Geplaatst op
28-09-2010
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
LevenReacties op ‘Maar heel even bloot’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!