Ik zie je voor me

Zeven nachten in de week
lig ik hierzo, zoals ik hiernu lig
Starend voor me uit
Zwevend in het niets
Ik sluit mijn ogen, maar het beeld dat ik heb
verandert niet
Ik zie jou duidelijk voor me
mooi, puur en lachend
Het is een beeld dat vredig is
Maar waarom doet het me zoveel pijn?
Ik steek mn hand uit,
ik wil je aanraken
Maar hoever ik ook mijn hand uitreik
Ik haal het niet, kan maar niet bij je komen
Het geeft wel, maar het is minder erg
Want ik weet dat je bij me bent,
niet alleen in gedachten
Ik voel alom je aanwezigheid
Ik moet nu opstaan
Doen wat er gedaan moet worden voor vandaag
Ik zal je moeten los laten ooit
Maar nu ..alleen voor even
Want ik weet
dat als ik straks weer lig
zoals ik daarstraks lag
Ik weer bij je wil zijn
en jij op je beurt weer naar me toe zult komen
Tot straks..