het begon vorig jaar

het begin toen ik weer depri was
ik voelde me slecht
de pijn die ik voelde was levensecht
ik barstte op school in huilen uit
tranen rolden langs mijn huid

later werdt ik geholpen
met mensen praten hielp
maar dat liep ten einde
ik kreeg weer slechte gedachte die me pijnde
nu heb ik dat nog steeds

voor de tweede keer heb ik gehuild op school
ik voelde me een halve zool
geen zin meer op te leven
ik heb ondertussen aan mijn depressie toegegeven
ik heb mijn leven hier beschreven

maar wij hoeven niet onnodig dood te gaan
wij hebben niemand iets aangedaan

dit is echt gebeurt
niks dat me nu opbeurt
of ik ben degene die hier zo zeurt

maar ik heb het hier niet naar mijn zin
dit leven is niks voor mij
was het maar voorbij

je kunt het misschien niet zien
maar is voor mij dit wat ik verdien
ik wil een normaal leven leiden
en mezelf niet besnijden

was ik maar niet hier dan had jij plezier
en dit niet aan hoeven horen
sorry voor het storen
ik laat je nu weer met rust
zodat dit gedicht onze gedachten sust