Lieve pap, ik zal je missen

Lieve papa,

Nog maar drie maanden geleden,
kwamen mama en jij thuis.
Brachten vreselijk nieuws mee.
Papa en kanker? Nee, dat bestaat niet.

Ik bleef maar hopen,
De dokter zei dat het agressief en kwaadaardig was.
Daarna zei hij dat we van weken moesten uitgaan.
Ik bleef hopen.

Maar elke dag zag ik je een stapje achteruit gaan,
Op een dag wouden we allemaal thuisblijven.
We voelden aan dat er iets niet goed ging.
Die dag zal ik nooit vergeten.

Je rookte je laatste sigaret en ging naar bed.
Plotseling moesten we afscheid van je nemen,
En moest je nog 13 uren lijden.
Toen ging je weg. . .

Ik vroeg nog aan je;
Wat moeten wij zonder je?
Ik probeer te doen wat je graag wil,
Maar nu doorgaan is moeilijk.

Je bent nu al drie weken weg.
Het lijkt nog maar zo kort geleden,
Ik zal je missen,
rust zacht lieve pap!