gevoel

nu blijf ik achter
mijn gevoel is leeg
waarom jij zweeg
daar kom ik nooit meer achter

dat jij problemen had
hebben we vaak besproken
waarschijnlijk heb ik alleen geroken
aan de grote berg ellende die er zat

zwijgen is jou grote gave geweest
praten deed je volop
nooit over dat wat er zat in je kop
dat raakt me nu het meest

gisteren afscheid genomen
je ligt er nu vredig bij
dat maakt me ietsje blij
al blijft er dat gevoel stromen

waarom
stom, stom, stom
dat we het niet zagen
het gevoel blijft knagen
dat we tekort zijn geschoten
we hebben samen toch vaak genoten
tenminste dat was
wat ik op je gezicht las
was het dan steeds schijn
het voelt helemaal niet fijn
de leegte laat zich niet vullen
je blijft me omhullen
mijn gevoel is verdoofd
wat spookte er toch door je hoofd

lieve.... ik zal je naam dragen
alle dagen
als ik je weer tegenkom
dan krijg ik het antwoord op mijn waarom????