pillen & een mes

Al 3 jaar lang al die shit om te verdragen.
Na 2 jaar de echte fout die werd gemaakt.
Vrienden en familie waren teleurgesteld
tranen waar om word gevraagd.
Niemand snapte die problemen.
Een mes de enige oplossing.
En een doosje pillen om mee te nemen.
Een psychiater werd ingezet
Het mes ging door.
Met de gedachte
Had ik die ader maar geraakt.
Niemand die snapt wat de meest onschuldige woorden kunnen doen.
& een andere persoonlijkheid die werd gemaakt.
Onzekerheid werd de kern
Maar nog steeds die tranen van geliefden
Woorden met verdriet die werden gezegd
Stop die shit
Maar door gaan was de enige optie
En nog steeds blijft de gedachte
Was ik er maar niet meer.