De zee

De zee doet mij denken aan vroeger,
toen jij er nog was,
toen jij nog bestond,
toen ‘wij’ nog kon leven.

De zee biedt mij troost,
vult de lege gaten met water,
zout water,
als tranen.

De zee geeft mij gedachten,
gedachten aan jou,
gedachten aan hem,
gedachten aan ons.

Ik denk nog steeds aan je,
maar ook ik moet door met mijn leven,
ik zie je nog steeds even graag,
maar ook ik moet door met mijn leven.

Iedereen gaat door,
wordt gelukkig,
en ik blijf hier,
bij de zee,
bij jou.