Frustraties

Frustraties, irritaties…schieten als bliksemflitsen door mijn hoofd
Pijn golft heen en weer van mijn hoofdhuid tot mijn tenen
Als een lappenpop ineens van alle energie beroofd
Geen greintje kracht meer in mijn armen en benen
De woorden komen verkreukeld uit mijn mond
Mijn hersenen weigeren normaal te functioneren
In plaats van vrolijk, sterk en gezond
Lig ik me op de bank zwaar te irriteren
Schijnbaar willoos volgt mijn geest mijn lijf
Hoe ik ook probeer er tegenin te gaan
’s Morgens is mijn lichaam moe en stijf
Toch probeer ik weer voor deze dag te gaan
Positief en in beweging blijven is het advies
Waar ik dan ook voor vecht en vaak in slaag
De schouders eronder is waar ik voor kies
Toch zijn er grenzen aan wat ik verdraag
Het is psychisch wordt er wel beweerd uit onbegrip
Waarom begint het dan altijd met moeheid en pijn
Na een korte hausse volgt steeds weer een dip
Kan het deze winter niet eens anders zijn?