tijden veranderen

Soms wou ik dat ik nog klein was,
dat papa mijn leerde fietsen en mama trots op me was.
Dat de enigste pijn die ik had een schaafwondje was.
Dat ik overal over kon praten wat me dwars zat
Dat het altijd vallen en meteen weer opstaan was.
Dat ik kon huilen wanneer ik zelf wou,
en niet alles op hoefden te kroppen.
Dat ik alles kon zeggen tegen papa en mama,
zonder dat ze er raar van opkeken.
Dat ik niet weg hoefde te lopen voor mijn problemen, maar erover mocht praten.
Vroeger had je papier nodig om een masker te maken,
nu gaat het zonder enig materiaal.
Vroeger was afscheid altijd maar voor even,
maar nu is het soms voor eeuwig.
Vroeger had je veel vriendjes en vriendinnetjes,
nu zijn er maar een paar die je echte vrienden zijn!
Vrienden hou je alleen als ze jou zien door je masker heen, en accepteren wie je bent.
Vroeger had je ruzie met iemand en loste dat op door te praten,
nu los je het op met geweld en ruzie.
Vroeger kon je alles zeggen wat je maar wou,
zonder dat iemand er raar van opkeek.
Op school ging alles goed, je was altijd een lief meisje!
maar nu je hebt een grote mond en verpest het voor jezelf!
soms wou ik dat ik nog kind was,
om niet te begrijpen en niet te zien wat er in de wereld gebeurd.
Gelukkig zijn om helemaal niks.
Maar die tijd is voorbij, ik moet nu mijn toekomst opbouwen.
Ik zal niet alleen voor mezelf vechten, maar ook voor de mensen die ik lief heb.
Want als mensen die ik lief heb gelukkig zijn, ben ik dat ook !