De juffen en meneren!

Al die gangen waar ik door heen moet…
Al die kinderen allemaal even ‘zoet’…
Maken dingen kapot of zitten te schelden.
En toevallig komt een docent langs,
op dat moment zijn ze echt grote helden.

Ze lachen in de gang naar mij,
gaat de bel dan is het voorbij.
In de klas dan gaat het mis,
ze zien er uit als een reuze hagedis.
Worden boos op de raarste dingen,
maar in die gang daarnet waren ze aan het zingen.

We moeten stil zijn de hele les.
We zijn toch zeker geen Hercules?
1 keertje wat zeggen en diegene moet naar de gang.
De docent wijst er naar met de vinger minutenlang.
Even later komt de 1000e preek weer aan.
En hebben we het weer helemaal fout gedaan,
want het is de zoveelste keer dat het is misgegaan.
Mijn hele dag die ik daar door breng.
Daarvoor vind ik ze echt TE streng.

Voor sommige zijn er een uitzondering.
Die lopen erbij als een grote schittering.
Die zijn lief en hebben een hart van goud.
Dat zijn van die mensen waar je echt van houdt.
Leraren neem een voorbeeld aan hun,
ik loop het lokaal binnen en bij hen is het meteen fun.

Iedereen heeft zijn of haar eigen regels,
dat accepteer ik wel.
Maar sommige regels zijn waar ik aan knel.
Wees nou allemaal even suikerzoet,
Want dan krijgen jullie een 10
en doen jullie het reuze goed!!