Afscheid

Het is nacht,
aan de hemel staat één ster,
die naar me lacht.
Een stille wind doet me rillen,
het ruisen van de bomen,
doet me wegdromen.
Dromen aan die onbereikbare plek,
waar jij misschien wel bent,
ik lijk wel gek.
In stilte ben je weggegaan,
ik kan het niet verstaan,
ben blij dat je hebt bestaan.
Herringeren zal ik altijd blijven koesteren,
niemand zal die ooit kunnen verwoesten.
Je bent nu in een paradijs,
een zalig oord,
waar niemand je stoort.
Ik beloof je,
eens zullen we elkaar,
terug zien daar.
Zullen we weer samen zijn,
zij aan zij, voor eens en altijd!!