vlinder-ikje

Ik was als een rups en kroop wat in het rond.
Ik was op zoek maar het was geen geluk wat ik vond.
Dat bestaan was niet genoeg en het hield voor mij op.
Ik werd weer klein als een pop.

Ik zat veilig in een cocon.
Ik moest afwachten maar verlangde hevig naar de zon.
Ik heb alles op me in laten werken en zitten groeien.
Tot het tijd was om op te bloeien.

Dat moment is nu gekomen en ik ben voorzichtig uit mijn cocon gekropen.
Ik kwam erachter dat dit leven mooier is dan ik durfde te hopen.
Mijn vleugels zijn nog aan het drogen maar ik probeer ze al voorzichtig uit slaan.
Niet lang van nu moet ik vliegen en is er geen stoppen meer aan!