mama, luister even

mama, luister even.
ik moet je iets vertellen
ik vertel het liever zo.
ik vind het jammer dat het soms zo moet gaan.
ik vertel dit oprecht uit me hart,
het doet me soms zeer als jou teleurgestelde blik zie als ik je weer elende heb aan gedaan.

sorry voor alle boze bliken terwijl jij naar me lachte
en al mijn lelijke opmerkingen wanneer het me eens niet aan stond.
sorry voor de tranen die jij snacht hebt gelaten door mij.
alle ruzies die ik veroorzaakte en jij het beste er altijd uit wou halen.
jij deed altijd zo je best, en toch was het voor mij niet genoeg.
elke dag dat ik ouder word denk ik nog steeds ik hou van je mama.
ik wou dat ik je eens minder pijn aan deed
elke x dat papa kwam moest je weer liegen
liegen over dingen die ik deed
jij bracht je zelf in gevaar, door mij
ik wou dat ik het kon veranderen
dat ik jou niet steeds om meer vroeg en gewoon deed.
dat ik net als alle andere kinderen van mijn leeftijd doe wat je hoort te doen.
maar ik deed van af begin meer dan anderen.
nu heb jij veel last van mij.
sorry mama van al die pijn.
wat er ook zou gebeuren tussen jou en mij,
niets kan het feit veranderen
dat ik voor eeuwig van je hou