Verveling

Daar zit ik dan.
De hele dag tussen de zelfde muren.
De dag gaat voorbij met de uren.
Niets of niemand om me heen.
De hele dag hellemaal alleen.

Vogels die fluiten,
de wind horen wuiven.
Nee, niet is wat het lijkt.
En niemand die zijn hand toe reikt.

Ik zit hier opgesloten in mijn eigen huis.
En er is hellemaal niemand,
zelfs geen muis.
De verveling slaat toe.
Er is niks wat ik er tegen doe.

Wat moet ik doen om toch iets van de dag te maken?
Er is gewoon geen dier of mens om mee te praten,
en er is gewoon hellemaal niks om me te vermaken.

Daar zit ik dan.
De hele dag hellemaal alleen.
En echt niets of niemand om me heen.

Ik ga maar verder met waar ik mee bezig was.
Met het vervelen.
De rest van de dag.