het geluid van de stilte doet pijn

Het geluid van mijn bonkende hart vult de leegte.
Terwijl de kamer eerst van liefde overspoeld werd,
zit ik hier nu alleen.
Zwijgend staar ik voor me uit, stil en eenzaam.
Mijn ogen zijn te droog, om nog te kunnen huilen.
Mijn gedachtes te vol, om nog te kunnen denken.
Hoelang zal het duren, voordat de pijn ophoudt?
Hoelang zal het duren, totdat dit voorbij is?
Ik weet het antwoord, maar durf het niet te zeggen.
Daarom, blijf ik zwijgen.
Het geluid van de stilte doet pijn.