Waarom?

Waarom…?

Waarom blijft zij het slechte in mij zien…
Natuurlijk is het makkelijker om mij als de “woeste, abnormale, agressieveling te blijven bezien…
Het was fout en daar mag inderdaad nooit een reden voor zijn maar bekijk mijn standpunt eens dan begrijp je het…misschien…
Jij had mij op dat moment mentaal pijn gedaan en voelde mij alweer gekwetst, nu ken en weet ik jouw waarheid en moet ik mijn mening alweer herzien…

Tja de gevolgen zal ik alweer moeten dragen en aanvaarden…dat weet ik wel…
Binnenkort of binnen een paar maanden beland ik wel in de cel…
Laat mij eerlijk “gezegd” onverschillig want nu leef in toch in de hel…
Het laat mij koud, levend of dood maakt niets uit voel mij toch gevangen in mijn eigen “vel”…

Vechten voor haar en mijn gezin, neem ik blijkbaar letterlijk op en daarom gedraag ik mij dan ook soms als een “zwijn”…
Het was niet naar haar gericht, dat weet ze maar al te goed want haar bezorg ik immers nooit nog pijn…
Voelde mij machteloos en in het nauw gedreven en dan komt mijn venijn…
Geen excuses of uitvluchten maar ik ben gevoelig en ben eigenlijk maar een angstig konijn…

Al mijn “gedichten” is een kant die ze nooit heeft gekend of gezien heeft…
Maar dit is wat er echt in mij zit en leeft…
Dit is wat je echt zou moeten zien want dit is wat en wie ik ben, zie je niet dat ik jullie nodig heb en voor jullie leef, denk dan wel dat jij de enige bent, zie wie ik echt ben…vraag ik je héél beleefd…
Ik was fout…alweer en toch besef ik dat achteraf want ik weet wat jij wilt en hoe je denkt en voelt maar waarom doe ik dan alles op die “eigenste momenten” verkeerd?…

Ik heb zo mijn eigen “lijflied”…
Jij weet welk lied ik bedoel en ik leer nog altijd uit mijn fouten…hoop dat je dat ook (in)ziet…
Maar mij zo als een gek blijven zien, dat doet mij veel verdriet…
Ik ben zo niet , in de grond ben ik een softie …zie het in en…geniet…