Engel en duivel

Een engeltje door de hemel gezonden…
Heeft mij hier gevonden…
Deels door deze duivel verslonden…
Want ik heb dat engeltje alleen maar kunnen verwonden…

Een engeltje die iedereen verblind door haar wondermooi gezicht…
Met haar uitstraling deze donkere wereld verlicht…
Iedereen dat gewillig en gedwee voor haar charmes zwicht…
Onschuldig en “onwetend” dat dit de nodige schade aanricht…

Op aarde neergestreken om mij geluk te brengen…
Toch moest deze duivel je enkel maar kwellen en tergen…
Mijn engeltje heeft haar vleugeltjes gespreid en is gaan vliegen want ze kon het niet meer opbrengen…
Het engeltje dat al haar goedheid en liefde aan mij gaf kon uiteindelijk haar woede en frustraties niet meer verbergen…

Begrijpelijk want deze duivel was nog erger dan alle demonen, trollen en heksen samen…
Het engeltje heeft mij het licht doen zien en nu kan deze duivel zich enkel maar gaan schamen…
De reflectie van mezelf kan dit enkel maar beamen…
Het kwade is verdwenen en zal alleen maar het goede trachten te belichamen…

God, geef mijn engeltje een sein of teken…
Dat het veilig is om “terug” te keren…
Ga hier nu geen beloftes doen of beginnen te zweren…
Maar ik wil en kan wel mijn allesbetekenend woord aan mijn engeltje geven…

Deze duivel is het goede in mensen gaan zien…
Meningen over alles en iedereen gaan herzien…
Zal nu meer mensen gaan ontzien…
Bemerk en zie zelfs kleine dingen waar ik “vroeger” blind voor was, voor mij ongewoon en zeker ongezien…

Vlieg…vlieg naar waar je zijn moet…
Liefde voor elkaar, hebben we toch in overvloed…
Als je bij mij landt, blijf dan voorgoed…
Dan gaan we samen een mooie toekomst tegemoet…