Doorzetten

Dikke tranen van verdriet,
omdat niemand mij ooit ziet.
Iedereen loopt altijd door me heen,
En van vrienden heb ik er geen.
Het probleem is dat ik het niet snap,
nooit het gevoel gehad van blijdschap.
Als ik daaraan denk word ik al boos,
maar het is alleen maar nutteloos.

Mijn leven is niet echt meer,
en dat doet me ontzettend zeer.
Ik ga met tranen op de grond zitten,
omdat het nu toch alleen maar kan tegenzitten.
Met een harteloos hart lig ik daar maar,
het lijkt eindeloos al is het toch maar een jaar.

De tranen lijkt eindeloos door te gaan,
maar het is nu tijd om op te staan.
Ik loop hopeloos door iedereen heen,
totdat er iemand verscheen.
Maar niemand kwam opdagen,
daarover kan ik alleen maar klagen.
Ach, het heeft nu toch al geen zin,
Ik sta daar maar en wacht,
Ik wacht tot ik mijn angst overwin.