Gedaan

Liefde…kan zo mooi zijn…
Ook hard en meedogenloos…dat voel ik aan deze pijn…
Zoveel pijn dat ik roep op magere Hein…
Verlos mij van al die hartenpijn…

Want jij bent diegene waarvoor ik leef…
Diegene waar ik mijn hart en ziel aan geef…
Diegene waardoor ik - positief - sidder en beef…
Zonder jou ben ik leeg en zielloos dus…vergeet en vergeef…

Wil alleen maar jou en anders blijf ik liever helemaal alleen…
Voor jou heb ik geen muur rondom mij maar voor anderen bestaat die muur uit de dikste baksteen…
Onmogelijk om af te breken wees daar maar zeker van, schrijf ik rustig en gemeend …dus heel sereen…
Deze ruwe diamant is nu geslepen tot de meest kostbare edelsteen…

Bizar wat tijd allemaal met je kan doen…
Bezinnen (na)denken en je fouten inzien, beseffen hoe graag je iemand ziet en mist…nu heb ik tenminste fatsoen…
De tijd kan ik spijtig genoeg niet terugdraaien…maar kijk nu, dit is wie ik echt ben, je wilt mij een kans geven - daar ben ik zeker van - gewoon doen…zal je tijd zeker en vast niet verdoen…
Weet en voel gewoon dat je enkel maar mij wilt en bij mij wilt zijn…geef er aan toe…kunnen we de rest van ons leven samen uitdoen…

Weet waar jij - en ik - op wacht…
Ook wat jij van mij verwacht…
Jij zorgt voor mijn kracht…
Wil je horen, zien, voelen en ruiken…dat is wat mijn pijn verzacht…

Bijna een nieuw jaar…
Mijn wens…een nieuwe start samen met haar…
Zie je het dan niet…ik hou van jou…eerlijk waar…
Al mijn woorden komen uit mijn hart, dat ik zo ben en mij zo voel…vind je dat dan raar?….
Zo voel jij je ook en neen dat is heus niet onwaar…

Maar…

Gedaan met al die verontschuldigen…
Gedaan met al die liefdesbetuigingen…
Gedaan met mijn zakdoeken vol met tranen uit te wringen…
Gedaan want mijn hart en hoofd staan op springen…
Gedaan…neen met ons is het niet gedaan…echte liefde kan je toch niet verdringen…
Gedaan…tja weet zeker dat ik mij toch niet kan bedwingen…