Die mannetje

dit is iets wat je dus nooit voor mij zou doen,
de tijd nemen om is te vertellen wat je voelt'
me hele jeugd was ik dus op zoek naar je.
Tot vergeefs moest ik stoppen, was je goed maar eh,
elk jaar op me verjaardag voelde het leeg, al had ik alles wat ik wou;
inclusief cake. en als de telefoon ging, dan hoopte ik op een wonder,
ik had alles er voor over om je stem weer eens te horen.

nu ben ik jaren ouder en zeg ik je dit; alleen een echte vader kijkt om naar zn kind.
al die jaren dat je weg was deed me enorm zeer,
maar kijk is naar me papa ik ben geen kleine meisje meer.

Dus als kleine moest ik het zelf doen,
ik miste jou maar moest me groot houden.
Zag niks van jou terug behalve dan me grootouders.

de kennis en de ervaring die ik toch elders moest halen.
Maar het is cool, je kind is nu groot.
En heb van jou fouten geleerd, ik zie het maar zo.

En voor me pubertijd had ik toch nog hoop,
dat je ooit het licht zou zien en toch zomaar opdook.
Maar de meeste dromen blijven toch bedrog.
Want als ik daar nog over zou dromen dan slaap ik nog.
Maar me ogen zijn geopend, de feiten zijn bekent.

Ik accepteer dat ik geen echte vader heb gekent.