waarom moest het toch zo lopen

Waarom moest het toch zo lopen,
Waarom moest het toch zo zijn.
Het had ook anders kunnen lopen,
Dat was wel erg fijn.

Het leven wordt verandert,
Vol pijn en met verdriet.
Dat doet mij erg balen ,
Dat niemand dat dan ook ziet.

Ik wil je niet veranderen,
Wil je hebben zoals je bent.
Ook al kost het veel tijd en moeite,
Tot ik daar aan ben gewend.

Onze vriendschap was de beste,
De beste die ik had.
Maar door een klein meningsverschil,
Was ik degene die dat weer vergat.

Ik was een beetje boos,
Maar dat was echt niet bedoeld tegen jou.
En weet je hoe dat komt,
Ik hou heel erg van jou.

Nu wil ik je dus vragen,
Het is alleen niet klein.
Wil jij mij het vergeven,
En weer mijn beste vriendinnetje zijn?

leonie van tilborg