Een doodgewone zwerver

Een doodgewone zwerver
Na een lange dag blijft hij weer buiten,hij heeft geen huis,
donker,koud en nat,de straat is nu zijn thuis.
Hij bedelt en zoekt naar iets wat hij kan eten,
hij heeft het zo moeilijk,de mensen moesten het eens weten.
Misschien heeft hij welspijt hoe hij het allemaal heeft gedaan,
een beetje steun doet wonderen,daardoor kan hij het even aan.
Vaak kijkt hij naar de sterren liggend onder de bomen,
denkend hoe hij aan onderdak zal kunnen komen.
Verslaafd aan alcohol en misschien ook wel aan de spuit,
vraagt hij zich af: Wie helpt mij hieruit?
Hij is het zat niemand aan zijn zij te hebben staan,
en hij wil zo graag op zoek naar een normale baan!
Soms denkt hij:was ik maar dood,
want het leven is ook niets waard in deze goot!
Hij moet volhouden want er komt voor hem ook een tijd,
dat hij uit deze ellendige shit wordt bevrijdt.
Dan kan hij ook zijn leven leven,
en misschien aan anderen zijn liefde geven.
Hij was een zwerver maar misschien was dat zijn lot,
maar nu is hij gelukkig,niemand krijgt hem nog kapot.
Na lang zoeken heeft hij nu ook een baan,
en is elke dag blij dat hij weer terug mag gaan!
Nu, na een lange dag gaat hij wel naar huis,
licht,warmte en gezelligheid is nu zijn thuis.
Hij bedelt niet meer maar pakt zijn eten uit de kast,
en heel af en toe heeft hij dan iemand te gast.
Hij wil niet meer dood,hij wil steeds meer leven,
hij is dankbaar dat hem deze kans werdt gegeven!!!