Vriendschap

Met blaren onder mijn voeten loop ik in veelte grote schoenen
Maar maak ik constant te kleine passen, zo kom ik nooit op de plaats waar ik eigenlijk wil zijn.
De vraag waarom ik in deze schoenen loop is levensgroot.
Geen antwoord, als ik mijn gezicht naar de hemel richt.
Loop een dag met mee dan kun je zien wat ik zie, voelen wat ik voel.
Misschien begrijp je dan wat ik bedoel.
Kruip in mijn diepste herinneringen om te begrijpen wat ik ervaar.
Soms is het enige wat je nodig hebt een vriendelijk gebaar.
Maar vriendschap is fragiel in tijden van nood.
Wanneer de hulp echt nodig is zijn je naasten mond dood.
Voel je, je een mongool.
Want vertrouwen die geplaatst was blijkt niet tot zijn recht te komen.
Hoe ik me zo kon vergissen, dat antwoord lijkt niet op zijn plek te komen.
Vrome begrip lijkt langzaam aan te komen.
Maar ik weiger omdat mee te spelen, vele jaren lang waren dit de mensen met wie ik leefde.
Zelfs na jaren kunnen vrienden je nog verrassen, maar had nooit verwacht dat ik na jaren jullie zou verachten.
Ondanks de keuzes die gemaakt zijn ben ik blij om te zien wat jullie ware aard is.
Zo kan ik herstellen waar ik me zo in heb vergist.