Heuvel

Ik sta bovenop een heuvel
Ik kijk achterom
Ik zie een grote leegte
Helemaal niets te zien
Donker…
Maar toch voel ik het verdriet
Pijn, zorgen, afgunst
En er zijn nog steeds littekens
Die er altijd zullen zijn
Maar toch sluit ik dit hoofdstuk af
Mijn verleden is gebeurd
Niets is er nog aan te doen
Ik draai me om
Maar ik zie niets
Geen leegte of geen drukte
Opeens voel ik angst
Ik maak me zorgen
Over wat nog komen zal
Maar bij iedere stap die ik zet
Word ik zelfverzekerder
De angst verdwijnt
En maakt plaats voor geluk
Dit is een nieuw begin